Զորավար Անդրանիկի փառքը

2006 թվական, Երևան, սեպտեմբեր: Հայոց մեծերի Պանթեոնին մերձ ճերմակափայլ առանձնատունը «պաշարված» էր: Մարդկանց հոսքը չէր դադարում: Գալիս ու գալիս էին նոր խմբեր: Զինվորականներ, մտավորականներ, պետական այրեր, դպրոցականներ, վետերաններ, երկրապահներ, Անդրանիկ զորավարի թոռներն ու ծոռները, զորապետին ապավինած տարագիրների ժառանգները: Զորավարի անունը կրողը ֆիդայատուն-թանգարանի բացումը պետք է լիներ: Անափ մի հպարտություն կար նրանց աչքերի մեջ: Չէ՞ որ, քիչ անց պիտի մտնեն ֆիդայատուն, առանց չափազանցության, պիտի հանդիպեն, խոնարհվեն Անդրանիկ զորավարին ու… մեր տարեգրության խենթերին: Continue reading Զորավար Անդրանիկի փառքը

Փանոս Թերլեմեզյան

Փանոս Թերլեմեզյան

Ժողովրդական նկարիչը

Նկարչին փնտրելիս, նախ որոնիր նրան հայրենի եզերքում: Դասդասիր կտավներն ու վայելիր  արշալույսը, իրիկնապահի նինջը, երբ երկինքը հրդեհվում է հրավառ գույներով, ապա աչքերդ կկոցիր միջօրեի կիզող արևի շողերից: Երփնագրերի մեջ կարդա Փանոս Թերլեմեզյանի ապրած անդադրում օրերի տխրությունը, երբ ամեն ինչ գորշ է, մռայլ ու միակերպ: Վերջապես, կտավից-կտավ անցիր, թերթիր նրա մասին մենագրություններնու, հատկապես, Եղիշե Մարտիկյանի ուղեկցությամբ, հետևիր նկարչին՝ աշխարհի ճանապարհներին:

* * *

Continue reading Փանոս Թերլեմեզյան