Category Archives: ԱՐԵՎԵԼԱՀԱՅԵՐԵՆ

Համաստեղ

Հայու ոգին

Նյու Յորք, 1966 թվական: Հայ գրասերների հավաքատեղի դահլիճը սկսեց փոթորկվել ծափերից: Արդեն բեմ էր բարձրանում Համաստեղը: 70-ամյա հոբերլյարը, հայու ոգին կրող «գեղապատշաճ Համաստեղը»: Ի՞նչ է ասել նա իր հոբելյանին.

  • Ձեր ծափերը ինձ չեն ուղղված, այլ հայ ժողովրդին…

Այո, համաստեղները բոլոր օրերին ասում են այն, ինչ պետք է ասեն: Հարկավ, հավաքվածներից շատերը գրողի խոհերը մտովի հիշելով են հայացքով ուղեկցել նրան դեպի ամբիոն: Այսօր էլ, մի՞թե, սրտից սիրտ չեն անցնում գրողի ներքոհիշյալ տողերը. Continue reading Համաստեղ

Զորավար Անդրանիկի փառքը

2006 թվական, Երևան, սեպտեմբեր: Հայոց մեծերի Պանթեոնին մերձ ճերմակափայլ առանձնատունը «պաշարված» էր: Մարդկանց հոսքը չէր դադարում: Գալիս ու գալիս էին նոր խմբեր: Զինվորականներ, մտավորականներ, պետական այրեր, դպրոցականներ, վետերաններ, երկրապահներ, Անդրանիկ զորավարի թոռներն ու ծոռները, զորապետին ապավինած տարագիրների ժառանգները: Զորավարի անունը կրողը ֆիդայատուն-թանգարանի բացումը պետք է լիներ: Անափ մի հպարտություն կար նրանց աչքերի մեջ: Չէ՞ որ, քիչ անց պիտի մտնեն ֆիդայատուն, առանց չափազանցության, պիտի հանդիպեն, խոնարհվեն Անդրանիկ զորավարին ու… մեր տարեգրության խենթերին: Continue reading Զորավար Անդրանիկի փառքը

Փանոս Թերլեմեզյան

Փանոս Թերլեմեզյան

Ժողովրդական նկարիչը

Նկարչին փնտրելիս, նախ որոնիր նրան հայրենի եզերքում: Դասդասիր կտավներն ու վայելիր  արշալույսը, իրիկնապահի նինջը, երբ երկինքը հրդեհվում է հրավառ գույներով, ապա աչքերդ կկոցիր միջօրեի կիզող արևի շողերից: Երփնագրերի մեջ կարդա Փանոս Թերլեմեզյանի ապրած անդադրում օրերի տխրությունը, երբ ամեն ինչ գորշ է, մռայլ ու միակերպ: Վերջապես, կտավից-կտավ անցիր, թերթիր նրա մասին մենագրություններնու, հատկապես, Եղիշե Մարտիկյանի ուղեկցությամբ, հետևիր նկարչին՝ աշխարհի ճանապարհներին:

* * *

Continue reading Փանոս Թերլեմեզյան

Հայ ժողովրդի պատմության քրեստոմատիա

Հայ ժողովրդի պատմության քրեստոմատիա, հ. 1: Հնագույն ժամանակներից մինչև IX դարի կեսերը: Երևան, 1981թ.:
Կազմողներ` Պ. Հ. Հովհաննիսյան, Ա. Գ. Աբրահամյան, Գ. Խ. Սարգսյան, Լ. Ա. Խուրշուդյան:

Մաս 1 | Մաս 2 | Մաս 3 | Մաս 4 | Մաս 5 | Մաս 6 | Մաս 7 | Մաս 8

Էնվերի վերջնագիրը

1918թ. մարտի վերջին Տրապիզոնի բանակցությունները փակուղի էին մտել: Թուրքերը նախ մերժել էին Արեւմտյան Հայաստանում հայկական ինքնավարության հարցը, այնուհետեւ Անդրկովկասյան պատվիրակությունից պահանջել ընդունել Բրեստ-Լիտովսկի հաշտության պայմանները, եւ անհապաղ հանձնել Կարսը, Արդահանն ու Բաթումը:

Մեդիամաքս գործակալության «Հանրապետություն» հատուկ նախագիծը

Արամ Մանուկյանը ժողովրդական դիկտատոր

«Այս ծանր պայմաններում պիտի ընտրել մեկին, որը ունենա լայն ժողովրդականություն, ուժեղ կամք, վճռականություն եւ երկրի դրությունն ըմբռնող մի անձնավորություն։ Այդպիսի մարդ կարող է լինել եւ ոչ զինվորական։ Այդպիսի մի անձնավորություն ես ճանաչում եմ հանձին Արամ փաշայի, որի վրա պետք է դնենք այդ ծանր պարտականությունը եւ որը կարող է արդարացնել մեր հույսերը։ …Արամ փաշան է մեր դիկտատորը. գնանք դեպի նա եւ այս ծանր լուծը դնենք նրա շլինքին: Կեցցե Արամ փաշան»։

Մեդիամաքս գործակալության «Հանրապետություն» հատուկ նախագիծը 

Անարխիա Հայաստանում

1917թ. հեղափոխությունների հետեւանքով առաջացած լիակատար ամենաթողությունը, կենտրոնական կառավարության բացակայությունը, ռազմաճակատի քայքայումը եւ զորքերի ընդհանուր բարոյալքումը չէին կարող բացասական ազդեցություն չունենալ հայկական իրականության վրա։ Գրեթե չորս ամսվա անընդմեջ նահանջը, թուրքական բանակի առաջխաղացումն ու թաթարների հետ բախումներն ամբողջ Անդրկովկասում ստեղծել էին տագնապի եւ խուճապի մթնոլորտ։

Մեդիամաքս գործակալության «Հանրապետություն» հատուկ նախագիծը